السلام علیک ایها البشیر النذیر

به یاد آرزوهایم

سکوتی کرده ام

بالاتر از فریاد

تو این پست می خوام یه داستان واقعی از خودم و حضرت معصومه (س) بگم: اسمشو بذارید ماجراهای من و حضرت معصومه (س)

سلام دوستان! بازم ایام شهادت حضرت علی (ع) رو خدمتتون تسلیت می گم.
این آخرین پست منه؛ آخرین پستی که تو مسابقه تولدی نو شرکت می کنه؛ البته باز هم تو این وبلاگ مطلب می نویسم ولی دیگه بعد از ماه مبارک (ان شاءالله)
این چند روزه، زیاد به روز کردم؛ دلیلش هم اینه که نیت کردم به نام نامی مولا علی 110 تا پست برای مسابقه تولدی نو داشته باشیم. سعی کردم از کیفیت کار کم نشه ولی اینکه چقدر مقبول شده، خدا می دونه.
اگه مطالب این وبلاگ خوب نبود، منو ببخشید؛ آخه دفعه اولمه که وبلاگ می نویسم. از شما به خاطر اینکه با تمام ضعف ها، به این وبلاگ سر می زدید، بدی هاشو تحمل می کردید و نظر می ذاشتید، ممنونم، ان شاء الله اجرتون با رسول خدا (ص).
فردا شب، شب قدره؛ خیلی برام دعا کنید. اینکه بتونم دوباره خونه خدا، حرم حضرت رسول (ص) و ائمه بقیع (ع) رو ببینم، به دعوت و قسمت بستگی داره؛ حالا حتما به دعاتون نیاز دارم که تو این شب ها برام نوشته بشه، چون خیلی دلتنگم؛ نوشتن این وبلاگ هم آتیش به جونم زد و دیوانگیم رو بیشتر کرد؛ حالا اگه به زودی های زود دوباره مشرف نشم، چه خاکی بر سرم بریزم!
دوستانی که تازه مشرف شدند و خیلی دلتنگ اند، حالشون رو درک می کنم، چون خودم هم این دوران داشتم، ولی در ضمن صبوری، باید یه نکته ای رو هم رعایت کنند؛ اینکه مواظب باشند نورشون رو از دست ندند. چون آدم که تازه از مکه اومده ( اینو برای کسایی می گم که به تازگی اولین عمره شون رو به جا آوردند، چون اونا که چند بار رفتند می دونن) یه نوری خاصی با خودش داره که به مرور زمان، بر اثر گناهان اون نور رو از دست میده، حالا مراقب باشید که این نور رو از دست ندید، چون تازه وقتی از دستش می دید می فهمید و اون موقع است که حسرت فراوون می خورید. به خاطر همین سعی کنید قید گناه رو بزنید، چون وقتی آدم می ره مکه، خیلی تا اوج میره که اگه خدای نکرده مرتکب گناه بشه، محکمتر از قبل می خوره زمین. چون سقوط از طبقه هفتم جراحات بیشتری به به همراه داره تا سقوط از طبقه اول.
ای حضرت بشیر (ص) - که جانم فدای تو- از اینکه اجازه دادید یه وبلاگ به اسم شما داشته باشم و بتونم علیرغم مشغله های فراوون، مطالبی در مورد شما، حرم غریبتون، شهر زیبا تون، همسر و فرزندان مطهرتون، دشمنان نا پاکتون و ... بنویسم، ازتون ممنوم و امیدوارم دوباره به زیارتتون نائل بشم، از من راضی باشید، در روز قیامت شفیع من باشید و توی اون دنیا، در جوار شما باشم نه در همسایگی دشمنانتون!
خدایا، یه بشیر برام بفرست که زیارت دوباره مدینه رو بهم بشارت بده و چشمانم رو به دیدن قبة الخضراء بینا کنه که آنگاه که بشیر آمد، پیراهن را بر صورتش افکند و او بینا گشت
فلما ان جاء البشیر القاه علی وجهه فارتد بصیرا

آخرین دعام اینه:

خدایا!

مکه

مدینه

نجف

کربلا

کاظمین

مشهد

سامرا

دمشق

قم

و...

قسمت ما کن.

به کعبه رفتم و زآنجا، هوای کوی تو کردم
جمال کعبه تماشا ، به یاد روی تو کردم

شعار کعبه چو دیدم سیاه ، دست تمنا
دراز جانب شَعر سیاه موی تو کردم

چو حلقه درِ کعبه ، به صد نیاز گرفتم
دعای حلقه ی گیسوی مشکبوی تو کردم

نهاده خَلق ِ حرم ، سوی کعبه عبادت
من از میان همه، روی دل به سوی تو کردم

مرا به هیچ مقامی نبود غیر تو کامی
طواف و سعی که کردم به جست و جوی تو کردم

به موقف عرفات، ایستاده خلق دعا خوان
من از دعا لب خود بسته ، گفت و گوی تو کردم

فتاده اهل مِنی ، در پی مُنی و مقاصد
چو جامی از همه فارغ ، من آرزوی تو کردم

عبد الرحمن جامی

امام باقر (ع) فرمود: همانا به مردم امر شده که به سوی این سنگ ها بیایند (خانه کعبه) و دور آن بگردند سپس به نزد ما بیایند و ولایت خودشان را به ما خبر بدهند و یاری خود را به ما عرضه کنند.

عبدالله بن سنان: به امام صادق (ع) گفتم که ذریح حدیث شما را برایم گفته که فرموده اید منظور از "لیقضوا تفثهم" دیدار امام است و از "لیوفوا نذورهم" اعمال حج است؟ فرمود: ذریح راست گفته و توهم راست می گویی که برای قرآن ظاهر و باطنی است...

اما رضا (ع) فرمود: هر امامی عهد و پیمانی به گردن دوستان وشیعیان دارد و یکی از برنامه های وفا به آن عهد زیارت قبور آنان است. پس هر که از روی میل آنان را زیارت کند و آنچه گفته اند را تصدیق کند، امامان ایشان، در روز قیامت شفاعت کنندگان آنان هستند.

امام باقر (ع) فرمود: وقتی یکی از شما حج انجام داد آن را با زیارت ما تمام کند زیرا زیارت ما تمام کننده حج است.

معلّی بن ابی شهاب گوید که حسین بن علی (ع) به رسول خدا (ص) گفت: ای پدر! انکه تو را زیارت کند چه چیزی برای اوست؟ پیامبر (ص) فرمودند: هر که مرا در زنده بودن یا مردن زیارت کند یا اینکه پدرت را زیارت کند یا برادرت را زیارت کند یا تو را زیارت کند، وظیفه حق من است که او را در قیامت زیارت کنم و از گناهانش رهایی بدهم.

ابن ابی نجران به امام باقر (ع) گفت: هر که به زیارت رسول الله 0ص) برود چه نتیجه ای دارد؟ فرمود: بهشت.

امام صادق (ع) فرمود که رسول خدا (ص) فرمودند: هر که برای حج به مکه بیاید و مرا در مدینه زیارت نکند ... و هر که به زیارتم بیاید، شفاعت من برای او واجب می شود و هر که شفاعتم برای او واجب شود، بهشت برایش واجب می گردد. و هر که در یکی از دو حرم مکه یا مدینه بمیرد، مورد عرضه (محاکمه قیامت) قرار نمی گیرد و حساب از او نمی گیرند و هر که در راه خداوند عزّوجلّ بمیرد، روز قیامت با اصحاب بدر محشور می شود.

زید بن شحّام گفت: به امام صادق (ع) گفتم: چه چیزی است برای آنکه رسول خدا (ص) را زیارت کند؟ فرمود مانند کسی است که خدا را در بالای عرش او ، زیارت کرده باشد.

جمیل بن صالح نقل می کند که امام صادق فرمود: زیارت قبر رسول الله (ص) برابر است با حج نیکو با رسول خدا (ص).

پیامبر (ص) فرمودند: هر که مرا در زنده بودن یا بعد از مرگ زیارت کند، در روز قیامت همسایه من است.

پیامبر (ص) فرمودند: هر که قبر مرا بعد از مردن زیارت کند، مانند کسی است که در زنده بودنم به سویم آمده باشد؛ پس اگر نمی تواند، سلام به من بفرستد که به من می رسد.

پیامبر (ص) فرمودند: خداوند ملائکه گردش کننده ای دارد که در زمین سلام امت را به من می رسانند.

منبع: کتاب شریف وسائل الشیعه - شیخ حر عاملی.